passie en perfectionisme

Heel fijn om met passie in iets nieuws te duiken. Dus die techniek les van laatst meteen elke stap die ik hard liep toe gepast. Wel gelijk de afstand en duur van mijn training drastisch terug gebracht. Door mijn perfectionistische instelling wil ik het wel gelijk minutieus goed doen.

Maar mijn lijf had wat meer tijd nodig. De kleine aanpassing in mijn voetstand, hiel misschien 1 cm meer naar buiten plaatsen, heeft verstrekkend gevolgen. Zo gaan mijn knieën dan rechter naar voren tijdens het lopen, dat is prima. Vervolgens is de stand van mijn dijbeen een fractie anders wat betekend dat in het heupgewricht een andere bewegingsrichting zal zijn. Niet veel, maar alle spieren, spiertjes en pezen om dat gewricht moeten allemaal wat anders gaan doen.

Daarnaast heb ik ook mijn bewegingspatroon vergroot. Ik liep heel minimalistisch en heel "statisch" - super energie zuinig, maar ik kwam niet echt heel erg voor uit  ;-)
Met een losser bewegingspatroon, meer door mijn hele lijf, zal ik vanzelf in snelheid erop vooruit gaan. Ook dit vraagt zeker in mijn heupen en rug meer beweging, wat voor een totaal niet lenig persoon, best wel een dingetje is.

Dus na die techniek les lekker aan de slag gegaan, maar terug gefloten door mijn lijf. Ik luister altijd goed, dus rust genomen. Wel in mijn hoofd door blijven oefenen en als ik gewoon liep ook een beetje. Gewacht tot het weer ging kriebelen als ik op de bank zat, zo van "ja ik wil" gevoel. Dus vandaag was dat de dag. Aan het eind van de dag rondje Soesterduinen van 4 km gerend, met af en toe 20 meter wandelen. Maar wat ging het super, wat voelde ik me vrij, ik vloog de hellingen af!

Heerlijk!