Mentaal dipje - en weer door

Altijd weer interessant om te zien hoe bepalend je mentale instelling is voor een (sport) prestatie.

Door de hitte golf had ik 2 weken niet gelopen. Wel een intensief trainings weekend met uren te paard op endurance en ren arabieren. Al eerder heb ik gemerkt dat die trainingen kennelijk super contra productief zijn voor mijn lopen.

Dus toen ik een opstart rondje liep hier bij huis ging dat moeizaam. Al mijn gewrichten moesten los komen en gesmeerd worden. Tweede rondje een paar dagen later ging al enigszins beter.
Nu haal ik meer plezier uit een bos rondje dus mijn derde rondje werd de blauwe paaltjes route rond de Soester duinen.

Leuk idee, rustig gestart. Halverwege wat klimmetjes en afdalingen en een paar keer een beetje zand.
Het ging totaal niet. Ik had mijn horloge om, zodat ik mijn wandel stukjes hou op max. 1 minuut. Nou mijn loop stukjes kwamen niet voor bij de 2 minuten ....
Ik had een totale mentale dip. Zag me niet over 1 1/2 week een trail van 10 km lopen als ik nu niet eens 5 km kon lopen.

Thuis echter wat trainingen vergeleken en ik had eigenlijk in tijd niet langzamer gelopen dan vorige keren ..... dat was gek! Kennelijk gaan de techniek trainingen toch hun vruchten af werpen en loop ik zonder het te merken best wel lekker.

Om mezelf te motiveren - ondertussen had ik er ook echt zin in - dus afgelopen weekend van Hilversum naar Soest gelopen. TOP. Gewoon 1 uur lang rustig gelopen en alleen stil gestaan voor foto's. Bij de Kuil bij de Lage Vuursche mocht ik even 5 minuten wandelen ;-)  en daarna soepeltjes weer verder.

Volgend weekend: Stroesche heide trail! Ik ben er klaar voor

* Dus conditioneel en qua techniek doe ik het best wel aardig. Alleen kan zo'n mentale dip me dus volkomen saboteren.