Stroese heide Trail

Vandaag had ik weer een trail run: de Stroese heide trail van 11 km.

Het leuke voor mijn aan deze trail is dat het in een bekend trainingsgebied is dus overal herkennings-punten. Daarnaast is het gewoon een prachtige omgeving van dennenbossen en een grote zand verstuiving. Na weken lang een hitte golf te hebben gehad waren er gelukkig wat dagen met regen gekomen voor de wedstrijd. Dus de temperatuur was prima zo rond de 22 graden en af en toe bewolkt. Ook was het zand overal lekker stevig wat het lopen een stuk makkelijker maakt.

Eerst even wat statistieken:
22-4 mijn kennismaking met een trail wedstrijd: de Zandenbos trail met een tempo van 11:04
19-05 de Brabantse Kluis waar ik te hard vertrok en extra km heb gemaakt (14 ipv 10) met een tempo van 8:43
11-08 vandaag de Stroese heide trail na wat techniek lessen met een tempo van 7:51

Vandaag ging het echt helemaal geweldig! Opdracht aan mezelf was streven naar lopen zonder wandelen tussen door. Bij de start iedereen voor laten gaan en daar rustig achteraan geprutteld. Wat ik dan heel fijn vindt is dat kennelijk deze achterste groep allemaal zo'n beetje het zelfde tempo lopen dus ik blijf dezelfde lopers steeds voor me houden. Na ruim 3 km kwam de grote zandverstuiving. Nu had ik tijdens de warme dagen bij Soest door een zandverstuiving gelopen en door de warmte en droogte zakte je voeten bij landing dan steeds 10 cm ergens heen, wat super zwaar liep. Vandaag hadden we een paar dagen met regen gehad en het zand was lekker stevig wat echt veel uit maakt.

Direct hierna was de verzorgpost - alleen die hadden ze ingericht boven op een uitkijkpost - dus nog eten wat trappen op rennen ;-) Ging top, zijwaarts lopend ren ik zo makkelijk de trap op. Watermeloen ging er goed in en een half bekertje water.

Hierna alleen  nog maar bos paden in een leuk heuvelachtig terrein waar we ook nog wat cross country stukjes hadden. Dat mensen vermoeid raken merk je als ze voor je lintjes missen en ik heb meerdere keren even iemand moeten terug roepen die een lintje gemist had. Met vermoeide benen dwars door het bos is ook wel een uitdaging. Breekt absoluut het monotone lopen.

Ik heb boven verwachting bijna alles lekker door kunnen lopen en alleen op de laatste kilometers af en toe gewandeld. Wel ging ik aan mijn linker voet en enkel voelen dat die het zwaar had. Dus de afstand moet ik nog niet gaan op hogen. Dit gaat nu steeds beter en ik voel me super goed.